Movember

czas czytania: do 2 min

Kampania Movember

1. Przygotowanie.

Najlepiej przeprowadzać samobadanie jąder raz w miesiącu, w jeden stały dzień. Samobadanie należy wykonać po gorącej kąpieli lub ciepłym prysznicu, gdy mięśnie moszny są najbardziej rozluźnione.

2. Obserwowanie.

Zapoznaj się z budową swoich jąder, a w szczególności z powrózkiem nasiennym i najądrzem. Jeśli badanie jąder będziesz powtarzać regularnie, szybko poznasz swoje ciało i wyłapiesz wszelkie niepokojące zmiany.

3. Badanie.

Chwyć obiema rękami pierwsze jądro.

Delikatnie obracaj każde je pomiędzy kciukami i palcami, sprawdzając, czy jego powierzchnia jest gładka. Szukaj niepojących zgrubień, podejrzanych wypukłości, zmian w wyglądzie lub w kolorze skóry. Badanie powinno przebiegać bez bólu czy dyskomfortu. 

W podobny sposób sprawdź drugie jądro.

4. Podsumowanie.

Jeśli zauważysz jakąkolwiek zmianę na jądrach, skonsultuj się z lekarzem. Nie każda zmiana oznacza raka, ale każda powinna być oceniona przez specjalistę!

Samouczek badania jąder

Samobadanie jąder jest ważnym elementem profilaktyki. Samobadanie jąder to łatwe, szybkie i zupełnie nieinwazyjne badanie, które powinien wykonywać każdy mężczyzna przynajmniej raz w miesiącu.

Niepokojące objawy

Zmiana kształtu jądra

Zmiana w kolorze

Zgrubienia na jądrze

Wypukłość na jądrze

Schemat działania w przypadku niepokojących zmian

Skonsultuj się z lekarzem: W pierwszej kolejności umów się na wizytę u lekarza pierwszego kontaktu lub urologa. Urolog specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu schorzeń układu moczowo-płciowego.
Badanie fizykalne: Lekarz dokładnie zbada jądra, oceniając ich kształt, wielkość i konsystencję, aby sprawdzić, czy zmiany są rzeczywiście niepokojące.
USG jąder: USG to nieinwazyjne badanie obrazowe, które pozwala dokładnie ocenić strukturę jąder i wykryć ewentualne zmiany, takie jak torbiele, guzki czy obrzęki.
Oznaczenie markerów nowotworowych: W przypadku podejrzenia nowotworu lekarz może zlecić badanie krwi w celu sprawdzenia poziomu markerów nowotworowych, takich jak AFP (alfa-fetoproteina), beta-hCG czy LDH.
Dalsza diagnostyka (jeśli konieczna): W razie wątpliwości lub potwierdzenia zmiany wymagającej dalszego leczenia lekarz może zlecić dodatkowe badania, np. tomografię komputerową (w celu wykluczenia przerzutów) lub biopsję.

Mity dotyczące wizyty urologicznej

Movember w Ginemedica, zdjęcie: lek. Piotr Dryjański, chirurg dziecięcy

FAKT: Wizyta u urologa nie wiąże się z bólem. Badania, takie jak USG czy badanie per rectum, mogą być nieco krępujące, ale są szybkie i bezbolesne. Lekarz stara się, aby pacjent czuł się komfortowo.

FAKT: Wiele schorzeń, np. rak prostaty czy jąder, w początkowych stadiach rozwija się bezobjawowo. Profilaktyczne wizyty u urologa mogą uratować życie.

FAKT: Badanie per rectum (przez odbyt) wykonuje się tylko wtedy, gdy jest to konieczne, np. w diagnostyce prostaty. Jeśli nie ma wskazań, wizyta może ograniczyć się do wywiadu i mniej inwazyjnych badań.

FAKT: Wczesne wykrycie raka prostaty daje bardzo duże szanse na pełne wyleczenie. Dlatego tak ważne są regularne badania profilaktyczne. Mężczyźni powyżej 50 roku życia powinni również raz do roku wykonywać oznaczenie PSA z krwi.

FAKT: Przygotowanie do wizyty, takie jak opróżnienie pęcherza czy zanotowanie objawów, ułatwia lekarzowi diagnostykę i oszczędza Twój czas.